„Tylko kamienne posągi halabardzistów, giermków i rycerzy na szczytach Zbrojowni przypominają o jej dawnym charakterze
okazał się artystą w każdym calu, stosującym wszędzie elementy sztuki niezależnie od tego, czy zlecano mu budowę reprezentacyjnego ratusza czy utylitarnego magazynu. Gdańszczanom bardzo się to spodobało. Lubili gromadzić się pod nowym obiektem, prowadzili doń przybyszów, pokazywali i zachwalali. Wśród wielu artystów, którzy zwiedzali Zbrojownię, był mistrz historycznej palety Jan Matejko, pisarz Józef Ignacy Kraszewski i poeta Michał Wyszkowski, którego wiersz jest ciekawy, gdyż dowodzi, że wnętrze arsenału z czasem przekształciło się w muzeum wojennej sztuki
Z broni kolumny, z pałaszów zwierciadła. W głębi rycerzów otoczony gronem Mars tę świątynię lśniącym zdobi tronem.
Na boku w laury przybrani na głowie, Na Marsa polscy patrzą się królowie.
Najbardziej miarodajną dla Zbrojowni opinią jest oczywiście wypowiedź wojskowego. Oddajmy więc na chwilę głos adiutantowi naczelnika wojsk polskich i amerykańskich Tadeusza Kościuszki generałowi Stanisławowi Fiszerowi, który zwiedzając gdańską Zbrojownię w 1792 roku taką nam zostawił relacja“(13)